Τοποθέτησε τις μελιτζάνες κατευθείαν πάνω σε ανοιχτή φλόγα — εστία αερίου, ψησταριά με κάρβουνα, ό,τι ανάβει στην κουζίνα σου — και άσε τες να μαυρίσουν σωστά. Γύρνα τες με λαβίδα κάθε μερικά λεπτά και μην βιάζεσαι: 12 έως 15 λεπτά συνολικά, ίσως και παραπάνω αν οι μελιτζάνες σου είναι χοντρές. Η φλούδα πρέπει να έχει καεί τελείως και να έχει σκάσει, ενώ η σάρκα από κάτω να έχει μαλακώσει και να έχει υποχωρήσει. Βύθισε ένα μαχαίρι μέσα — πρέπει να μπαίνει χωρίς καμία αντίσταση. Ο καπνός που γεμίζει την κουζίνα σου δεν είναι πρόβλημα. Είναι ακριβώς το ζητούμενο.

Άφησε τις καμένες μελιτζάνες στην άκρη να κρυώσουν μέχρι να μπορείς να τις πιάσεις χωρίς να καις. Μετά ξεφλούδισε — με τα δάχτυλα, κάτω από τρεχούμενο νερό, με όποιον τρόπο σε βολεύει — αφαιρώντας όλη εκείνη τη μαυρισμένη φλούδα. Να είσαι προσεκτικός αλλά όχι εμμονικός: λίγος καπνός που κολλάει στη σάρκα είναι γεύση, όχι λάθος. Ψιλοκόψε τη μαλακή σάρκα χοντρά και άσε τη να ηρεμήσει σε ένα μπολ. Ήδη θα μυρίζει απίθανα.

Λιώσε το σκόρδο με την επίπεδη πλευρά του μαχαιριού, ψιλοκόψε το καλά και ζέστανέ το απαλά σε ελαιόλαδο σε χαμηλή φωτιά — ένα, το πολύ δύο λεπτά. Θέλεις να αρωματίσει και να μαλακώσει, όχι να ροδίσει, όχι να πικρίσει. Ρίξε το ζεστό λάδι με το σκόρδο κατευθείαν πάνω στη μελιτζάνα και άσε το να απορροφηθεί όσο όλα είναι ακόμα αρκετά ζεστά.

Ανακάτεψε απαλά το γιαούρτι μέχρι να έχεις κάτι χαλαρό και κρεμώδες, και μετά δοκίμασε προσεκτικά. Αλάτι, μετά χυμό λεμονιού — και το λεμόνι πρέπει να ξεχωρίζει, να είναι φωτεινό, αναμφισβήτητο. Μια μικρή πρέζα καυτερή πιπεριά, μια χούφτα μαϊντανό κομμένο ή ψιλοκομμένο. Σέρβιρε σε θερμοκρασία δωματίου, όχι κρύο από το ψυγείο. Το κρύο σκοτώνει τον καπνό. Η θερμοκρασία δωματίου τον αφήνει να μιλήσει.