Τοποθέτησε ολόκληρη τη μελιτζάνα απευθείας πάνω σε φλόγα αερίου — μάτι κουζίνας, ψησταριά, ό,τι έχεις με πραγματική φωτιά — και γύρισέ τη κάθε ένα με δύο λεπτά με λαβίδα ή μακρύ πιρούνι. Η φλούδα θα φουσκώσει, θα σκάσει, θα μαυρίσει σε σημεία. Τέλεια. Αυτό ακριβώς θέλεις. Μετά από 10 με 12 λεπτά η σάρκα μέσα θα έχει μαλακώσει εντελώς και η μελιτζάνα θα αρχίσει να λυγίζει και να καταρρέει μόλις την πιέσεις ελαφρά. Θα το καταλάβεις και από τη μυρωδιά — βαθιά, καπνιστή, σχεδόν γλυκιά. Μην τη βγάλεις νωρίς. Άσε τον αποκαΐδα να απλωθεί από παντού. Η μαυρισμένη φλούδα δεν είναι λάθος, είναι ο λόγος που κάνεις όλη αυτή τη διαδικασία.

Βάλε τη μελιτζάνα σε ένα πιάτο και άσε τη 2 λεπτά — μόνο όσο χρειάζεται για να μην κάψεις τα χέρια σου. Μετά άνοιξέ τη με ένα μαχαίρι και μάζεψε κάθε κομματάκι από τη μαλακή καπνιστή σάρκα σε ένα μπολ. Άσε τη μαυρισμένη φλούδα πίσω στο πιάτο. Μην ξεπλύνεις τη σάρκα, μην την πλύνεις, μην την πειράζεις. Εκείνα τα σκούρα κομματάκια που κολλάνε στο εσωτερικό; Αυτά είναι η γεύση. Άσε τα εκεί.

Λιώσε τις σκελίδες σκόρδου επίπεδα με την πλευρά του μαχαιριού, ψιλοκόψε τις και ανακάτεψέ τες μέσα στο γιαούρτι μέχρι να γίνουν εντελώς ομοιόμορφα — χωρίς κομματάκια, χωρίς κρυμμένα ωμά κομμάτια. Πρόσθεσε το αλάτι τώρα και ανακάτεψε τα όλα μαζί. Το γιαούρτι πρέπει να είναι πηχτό, δροσερό, λίγο ξινό. Αυτό είναι που θα συγκρατήσει τον καπνό και το λεμόνι.

Δίπλωσε τη μελιτζάνα μέσα στο σκορδάτο γιαούρτι — όχι ανακατεύοντας, διπλώνοντας, απαλά, με δύο-τρεις αργές κινήσεις. Άσε το να μείνει λίγο ανομοιόμορφο, μαρμαρωτό, άνισο. Αυτή η ατέλεια είναι η ειλικρίνειά του. Ρίξε τώρα το χυμό λεμονιού και δίπλωσε ξανά, μόνο δύο φορές ακόμα. Δοκίμασε το. Πρώτα πρέπει να νιώσεις τον καπνό, μετά τη φρεσκάδα του λεμονιού, και στο τέλος να έρθει το σκόρδο από πίσω. Αν φαίνεται άνοστο, λίγο ακόμα λεμόνι. Αν είναι πολύ έντονο, λίγο ακόμα γιαούρτι. Εμπιστεύσου το στόμα σου.

Άπλωσε τα όλα σε ένα φαρδύ ρηχό μπολ — μην τα σωρεύσεις, άπλωσέ τα, ώστε να έχει χώρο το λάδι να μαζευτεί. Τώρα ρίξε ελαιόλαδο από πάνω και εννοώ ρίξε, γενναιόδωρα, όχι τις νευρικές σταγονίτσες κάποιου που φοβάται το καλό λάδι. Τρίψε λίγο μαύρο πιπέρι ελαφρά στην επιφάνεια. Σκόρπισε φρέσκο μαϊντανό από παντού — πράσινο πάνω σε ανοιχτό μοβ, είναι όμορφο και ανήκει εκεί, δεν είναι διακόσμηση, είναι μέρος του πιάτου. Σέρβιρε σε θερμοκρασία δωματίου με ζεστό ψωμί, ένα κρύο ποτήρι, καλή παρέα και καμία βιασύνη.